fot. Pixabay.com

Poza leczeniem farmakologicznym i objawowym w stwardnieniu rozsianym stosuje się również rehabilitację. Przy stwardnieniu rozsianym terapię ruchową należy rozpocząć zaraz po rozpoznaniu tej choroby albo przy podejrzeniu tej choroby. Jak wygląda rehabilitacja osoby chorej na stwardnienie rozsiane?

Cele i rodzaje rehabilitacji w SM

Rehabilitacja ruchowa w stwardnieniu rozsianym ma na celu utrzymanie albo poprawę sprawności fizycznej, a także psychicznej i społecznej. U osób z SM rehabilitacja ruchowa będzie opierała się na zjawisku tzw. neuroplastyczności, a to oznacza, że gdy doszło do uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, to będzie on mógł utworzyć nowe połączenia nerwowe, a to możem być szansą na przywrócenie utraconych funkcji.

Stwardnienie rozsiane jest postępującą chorobą, która wraz z upływem czasu prowadzi do niepełnosprawności ruchowej. W związku z tym zadaniem fizjoterapeuty jest pomoc choremu w zmniejszeniu powikłań choroby, do których zalicza się: niedowłady, spastyczność, zmniejszenie zakresu ruchomości w stawach, zaburzenia równowagi, ataksję, męczliwość oraz ból.

Przy stwardnieniu rozsianym można zastosować następujące metody rehabilitacji:

  • metodę funkcjonalną, która ma na celu poprawić albo utrzymać sprawność ruchową oraz psychiczną pacjenta zgodnie z jego aktualnymi oczekiwaniami oraz potrzebami;
  • tradycyjną kinezyterapię, a jest to tradycyjna metoda leczenia ruchem, która prowadzona może być przez wykwalifikowanych fizjoterapeutów;
  • PNF – pozwala na optymalne odtworzenie funkcji motorycznej chorego przy wykorzystaniu receptorów ciała;
  • Bobath – metoda ta polega na odtwarzaniu naturalnych ruchów człowieka.

Proponowane ćwiczenia przy stwardnianiu rozsianym

Rehabilitacja ruchowa dla osoby z SM musi zostać indywidualnie dla niej dopasowana, uwzględniając aktualny stan zdrowia chorego, a także trzeba wziąć pod uwagę specyfikę stwardnienia rozsianego, gdyż nie wolno doprowadzać do przegrzania ani przetrenowania, ponieważ osoby z SM bardzo szybko się męczą.

fot. Pixabay.com

Rehabilitacja ruchowa polega, np. na wykonywaniu ćwiczeń i zabiegów, które zostały opracowane przez fizjoterapeutę. W stwardnieniu rozsianym można wykonywać następujące ćwiczenia:

  • rozciągające – poprawiają one elastyczność mięśni, a także zakres ruchomości w stawach;
  • równoważne – mają ważne znaczenie dla stymulowania równowagi, a także ochrony przed upadkami;
  • koordynacyjne – wpływają na poprawę zgrabności oraz kontroli wykonywanych ruchów;
  • dynamiczne – stymulują siłę mięśni oraz wpływają na odporność;
  • oddechowe – zapobiegają różnym infekcjom układu oddechowego, a także można je wykorzystywać w relaksacji.

Ćwiczenia czynne należy wykonywać w odciążeniu i przeważnie w pozycji leżącej i/lub siedzącej, gdyż wtedy pacjent nie będzie szybko się męczył. Najpierw należy wykonywać małą liczbę powtórzeń, a potem można je zwiększać. Podczas wykonywanie ćwiczeń pomieszczenie powinno być przewietrzone i chłodne, gdyż to zmniejsza ryzyko zmęczenia oraz przegrzania, a to jest niebezpieczne dla osób z SM. Jeśli pojawią się objawy, które wskazują na przetrenowanie, należy przerwać ćwiczenia. Do takich objawów zalicza się zmęczenie, któremu może towarzyszyć zadyszka, potliwość, bóle głowy, bóle mięśni, zaczerwienienie lub bolesność skóry, uczucie pulsowania w skroniach, a także senność.

Jakie są przeciwwskazania do rehabilitacji w stwardnieniu rozsianym?

Przeciwwskazaniem do rehabilitacji w stwardnieniu rozsianym jest ostry stan zapalny z gorączką, a także niewydolność krążenia, zaburzenia świadomości oraz znaczne wyniszczenie organizmu.

Rehabilitacja ruchowa podczas rzutów w stwardnieniu rozsianym

Rehabilitację ruchową podczas rzutów w stwardnieniu rozsianym powinno się ograniczyć, a do tego nie może być zbyt forsująca. Rehabilitacja ta powinna obejmować:

  • ćwiczenia oddechowe, które mają na celu zapobieganie zapaleniu płuc, ale też rozluźniają;
  • zmienianie pozycji w łóżku co około 2 lub 3 godziny, co ma zapobiegać powstawaniu odleżyn;
  • ćwiczenia samoobsługi w łóżku, czyli będzie to aktywne uczestniczenie w pielęgnacji, np. mycie, przebieranie oraz spożywanie posiłków;
  • wykonywanie ostrożnych ćwiczeń biernych w ograniczonym zakresie.

Rehabilitacja ruchowa w stwardnieniu rozsianym powinna być wdrożona od razu po rozpoznaniu SM, gdy jeszcze niestwierdzone zostały deficyty w poruszaniu się. Dzięki temu będzie można dłużej utrzymać sprawność, a także łatwiej będzie zapobiegać oraz likwidować przykurcze mięśniowe.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here