fot. Pixabay.com

Przy chorobie Parkinsona bardzo ważne znaczenie ma jak najwcześniejsze podjęcie rehabilitacji. Jednak taka rehabilitacja to nie tylko kinezyterapia, ale również muzykoterapia, zabiegi fizykalne, rehabilitacja foniczna i psychoterapia. Pacjent z chorobą Parkinsona powinien zostać objęty całościową opieką. Wczesne rozpoczęcie rehabilitacji pozwoli choremu dłużej pozostać sprawnym ruchowo.

Kinezyterapia

Kinezyterapia to jedna z podstawowych metod, na którą składa się gimnastyka lecznicza indywidualna albo grupowa. W tym przypadku można wykonywać ćwiczenia, które mogą mieć charakter bierny oraz czynny. Ćwiczenia pozwalają zmniejszyć zaburzenia równowagi oraz koordynacji, ale też poprawiają reagowanie na bodźce zewnętrzne. U osób z chorobą Parkinsona bardzo ważne znaczenie ma wykonywanie następujących ćwiczeń:

  • oddechowych,
  • nauki chodu,
  • wzmacniających,
  • rozciągających,
  • wytrzymałościowych.

Ćwiczenia oddechowe mają na celu poprawienie wentylacji płuc. Z kolei ćwiczenia wzmacniające poprawiają siłę oraz elastyczność mięśniową. Ćwiczenia rozciągające zwiększają ruchomość tułowia, ale też aktywizują mięśnie w ciągu całego dnia. Takie ćwiczenia mogą być wykonywane w pozycji stojącej, siedzącej, a także podczas leżenia na brzuchu. Natomiast ćwiczenia wytrzymałościowe wpływają na poprawę ogólnej wytrzymałości organizmu i jednocześnie poprawiają ogólną sprawność chorego.

Zapewnienie seniorowi codziennej dawki ruchu ma bardzo dobry wpływ na poprawę krążenia, oddychania, ale też przyspiesza rytm serca i przez to zwiększa zapotrzebowanie na tlen. Będą to:

  • regularne spacery,
  • jogging,
  • gra w tenisa,
  • pływanie,
  • wykonywanie czynności domowych.

Z osobą chorą powinny być również wykonywane systematyczne ćwiczenia, które polegają na nauce chodu oraz poczucia prawidłowej postawy ciała. Można tutaj wykorzystywać ćwiczenia koordynacyjno-równoważne według H. S. Frenkla. W tej metodzie bardzo ważne znacznie ma nauka siadania i wstawania.

fot. Pixabay.com

Osobom z chorobą Parkinsona pomaga również aerobik, czyli ćwiczenia przy muzyce, które mają charakter ogólnorozwojowy i korzystnie wpływają na poprawę koordynacji ruchowej.

Inną formą rehabilitacji chorych będzie nordic walking, gdyż chodzenie z kijkami w sposób czynny angażuje mięśnie górnej części ciała z jednoczesnym odciążeniem stawów kończyn dolnych. Ta forma ruchu wpływa na poprawę koordynacji ruchów, a przeważnie naprzemiennych i wzmacnia kończyny dolne.

Muzykoterapia

Muzykoterapia wpływa na złagodzenie objawów dotyczących dyskinezji, sztywności oraz drżenia. Odpowiednio dobrana muzyka staje się czynnikiem, który wspomaga ruch, czyli ma oddziaływanie stymulujące oraz uspokajające. Dzięki muzyce chory wykonuje określone ruchy, co równocześnie odwraca jego uwagę od bólu oraz innych czynników hamujących.

Zabiegi fizykalne

Leczenie ruchem uzupełniają zabiegi fizykalne, np. będą to masaże, które należy wykonywać trzy razy w tygodniu po minut. Mogą to być również zajęcia prowadzone na basenie, np. połączone z ciepłymi kąpielami.

Z kolei uzupełnienie terapii fizykalnej stanowią zabiegi, w których wykorzystuje się pola magnetyczne w postaci magnetoterapii. Terapia, w której wykorzystuje się pola magnetyczne, ma pozytywny wpływ na czynności motoryczne, czyli drżenie zamiarowe, apraksję i hipomimię. Do tego poprawia nastrój, sen, funkcje poznawcze, a także czynności układu autonomicznego.

Rehabilitacja foniczna

Kiedy zaczynają pojawiać się problemy z mówieniem, czyli głos staje się bardziej cichy, a wypowiadane słowa są niewyraźne, to warto rozpocząć rehabilitację foniczną. Pomóc tutaj może, np. głośne i częste czytanie albo zwracanie uwagi na wymowę, ale też próbowanie korygowania wymowy.

Psychoterapia

Istotne znaczenie ma również rozpoczęcie psychoterapii, ponieważ im większy jest stres u osoby chorej, tym bardziej będą nasilały się niektóre objawy. Kiedy pacjent otrzymuje informację, że ma chorobę Parkinsona, to jest to dla niego duży szok i wtedy zaczyna się bać o to, jak będzie dalej wyglądało jego życie, co może zakończyć się załamaniem nerwowym. Do nasilenia objawów może dojść zarówno w wyniku negatywnych, jak i pozytywnych emocji albo poprzez niewielkie czynniki stresujące. W związku z tym chory powinien zgłosić się do psychologa, który może wskazać choremu nowe możliwości albo odkryć nowe zainteresowania, które będzie mógł realizować przy chorobie Parkinsona.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here