fot. Pixabay.com

Leczenie farmakologiczne choroby Alzheimera warto wspomóc sposobami niefarmakologicznymi, do których zalicza się m.in. rehabilitację ruchową, terapię kognitywną czy też terapię reminiscencyjną. To nie tylko pozwala zmniejszyć niektóre objawy, ale też poprawiają się funkcje poznawcze oraz zachowanie osoby chorej.

Rehabilitacja osoby z chorobą Alzheimera

Na początku osoba chora na Alzheimera nie potrzebuje rehabilitacji ruchowej, ale wtedy warto zadbać o aktywność fizyczną seniora. Może on wykonywać proste ćwiczenia, a także pomagać w kuchni czy w ogrodzie. Poza tym można zabierać seniora na wspólne spacery, ale też zachęcać go do samodzielnego wykonywania niektórych czynności, np. do samodzielnego spożywania posiłków, ubierania się oraz mycia się. Takie działania mają na celu maksymalne wydłużenie okresu, w którym senior będzie samodzielny, a do tego pozwoli to zapobiegać upadkom. Potem wraz z upływem czasu, gdy choroba postępuje, warto zgłosić się po poradę do fizjoterapeuty. Do tego można pomyśleć o wyjeździe do sanatorium albo na turnus rehabilitacyjny.

Różne metody terapii

  • Terapia zajęciowa

Ta terapia ma na celu podtrzymać normalne funkcjonowanie osoby chorej. Do tego pozwala na wypełnianie dotychczasowych ról, ale też pomaga wzmocnić poczucie, że jest się przydatnym w rodzinie. W tym celu wykorzystuje się różne formy arteterapii, takie jak: muzykoterapia, choreoterapia, dramatoterapia, a także malowanie, kontakt ze sztuką, ale też lepienie z gliny. Do tego warto wykorzystywać treningi relaksacyjne. Dzięki terapii zajęciowej możliwe jest utrwalenie czynności, które chory potrafi jeszcze prawidłowo wykonywać, ale też pozwala odtworzyć te, które zostały ograniczone przez chorobę albo całkowicie uniemożliwione.

fot. Pixabay.com
  • Terapia kognitywna

To rodzaje terapii, która ma na celu poprawę pamięci, a także sprawności intelektualnej seniora. Zawiera się w niej również terapia orientacji w rzeczywistości, a polega ona na tym, że informuje się pacjenta o otaczającej rzeczywistości, czyli o miejscu, dacie, godzinie, ale też o porze dnia. Pacjentom zaleca się także prowadzenie pamiętnika albo terminarza, a do tego uczy się ich odpowiedniego z nich korzystania. Terapia orientacji w rzeczywistości polega także na oglądaniu programów informacyjnych, słuchaniu aktualnych wiadomości w radiu, ale też będzie to rozmawiania na temat aktualnych wydarzeń.

  • Terapia reminiscencyjna

Terapia reminiscencyjna znana jest również jako terapia wspomnieniowa. W tej terapii wykorzystuje się miłe wspomnienia różnych zdarzeń z przeszłości. Pomaga w tym, np. wspólne oglądanie zdjęć, opowiadanie, rozmawianie o przeżyciach i doświadczeniach, a także przeglądanie pamiątek rodzinnych, różnych przedmiotów, a nawet ubrań.

  • Terapia walidacyjna

Ten rodzaj terapii ma na celu poprawić samopoczucie chorego, ale też ma na celu stymulowanie właściwych zachowani społecznych. Zadaniem tej terapii jest potwierdzanie spostrzeżeń pacjenta i to nawet w takich sytuacjach, gdy są one nierealistyczne. Takie działanie pozwala pacjentowi odczuć, że jest nie tylko akceptowany, ale też rozumiany. Jednak tutaj trzeba pamiętać, aby unikać konfrontacji ze spostrzeżeniami chorego, a gdy będzie to nieuniknione, to warto spróbować przekierować jego uwagę na inny temat.

  • Terapia środowiskowa

Terapia środowiskowa polega na tworzeniu dla chorego miłego, ale też przyjaznego miejsca. To pozwala na zmniejszenie lęku chorego, a do tego pozwala znormalizować relacje chorego ze środowiskiem. Ponadto pozwala zapobiegać wyobcowaniu chorego oraz zapobiegać zaniechaniu wypełniania dotychczasowych ról społecznych. W czasie tej terapii wspiera się pacjenta w jego niezależności oraz samodzielności, ale też polega na towarzyszeniu mu, a do tego na współpracy w grupie.

  • Terapia poznawczo-behawioralna

Terapia ta odgrywa ważne znaczenie w leczeniu chorych z zaburzeniami pamięci oraz zachowania. Ma ona na celu, np. eliminowanie nieprawidłowych zachowań, a także wzmacnianie tych pożądanych (np. poprzez nagradzanie). Z innych metod tej terapii wyróżnia się szkolenie opiekuna osoby chorej w strategiach behawioralnych, które mają zmniejszyć nasilenie depresji u pacjenta poprzez zwiększenie ilości czynności pozytywnych. Polega również na uczeniu rozwiązywania problemów pacjenta, a dzięki temu można zmniejszyć albo zniwelować objawy depresyjne.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here