fot. Pixabay.com

Parkinsonizm powstaje w wyniku rozwoju chorób neurodegeneracyjnych, a także zmian miażdżycowych w tętnicach czy też stosowania niektórych leków. Niektórzy mylą objawy parkinsonizmu z chorobą Parkinsona, ale to nie jest to samo i nie można używać tych nazw zamiennie. Leczenie parkinsonizmu zależy od jego rodzaju.

Parkinsonizm i choroba Parkinsona

Parkinsonizm, inaczej zespół parkinsonowski nie jest tym samym co choroba Parkinsona. Parkinsonizm to określony zespół pewnych objawów, którego przyczyną może być właśnie choroba Parkinsona. Do innych jego przyczyn zalicza się, np. zatrucie tlenkiem węgla albo chemikaliami, a także niektóre nowotwory mózgu, choroba Alzheimera, uraz głowy, niedoczynność tarczycy, złe dawkowanie neuroleptyków oraz reakcję na duży stres.

I choroba Parkinsona, i parkinsonizm mają wspólne objawy na wszystkich etapach, np. spowolnienie ruchowe. Jednak występują także cechy, które je różnią, np. impulsywność, która jest w chorobie Parkinsona, nie występuje w parkinsonizmie.

Jakie są objawy parkinsonizmu?

Najważniejsze objawy parkinsonizmu to:

  • sztywność mięśni,
  • maskowata twarz,
  • spowolnienie ruchów,
  • trudności z utrzymaniem prawidłowej postawy ciała,
  • drżenie spoczynkowe,
  • niewyraźna mowa.

Ponadto występują również zaburzenia poznawcze i emocjonalne, które mogą pojawić się jeszcze przed wystąpieniem zaburzeń dotyczących poruszania się.

fot. Pixabay.com

Jeśli chodzi o różnice w objawach pomiędzy chorobą Parkinsona a parkinsonizmem, to mogą one mieć związek, np. z omamami wzrokowymi, upadkami oraz pamięcią epizodyczną. Wszystkie te objawy występują w późnym etapie choroby Parkinsona. Natomiast w parkinsonizmie nie ma zaburzeń pamięci, a omamy są bardzo rzadkie. Z kolei do upadków dochodzi już wcześniej niż w chorobie Parkinsona.

Rodzaje parkinsonizmu

Wyróżnia się parkinsonizm atypowy, który jest również znany jako parkinsonizm „plus”. Tutaj znajdują się różne choroby neurodegeneracyjne, które niszczą ośrodkowy układ nerwowy. Występują w nich objawy parkinsonowskie, ale rokowania są gorsze niż przy chorobie Parkinsona. Parkinsonizm atypowy występuje w:

  • zespołach otępiennych, np. choroba rozsianych ciał Lewy’ego,
  • zaniku wieloukładowym,
  • postępującym porażeniu nadjądrowym,
  • zwyrodnieniu korowo-podstawnym.

Kolejnym rodzajem jest parkinsonizm polekowy, do którego może dojść, np. w wyniku przyjmowania:

  • neuroleptyków;
  • klasycznych leków, takich jak: haloperidol i flufenazyny;
  • leków przeciwdepresyjnych, np. amoksapiny;
  • rozerpiny;
  • leków przeciwwymiotnych, np. prometazyny.

Skutkiem ubocznym może być tzw. złośliwy zespół neuroleptyczny, który stanowi powikłanie zagrażające życiu. Do jego objawów zalicza się:

  • zaburzenia psychiczne;
  • sztywność mięśniową;
  • gorączkę;
  • złe działanie autonomicznego układu nerwowego i wtedy występuje nadmierna potliwość, nietrzymanie moczu oraz wahania ciśnienia tętniczego itp.

Występuje również parkinsonizm naczyniowy, który w fachowej literaturze znalazł się w 1929 toku i dotyczy on od 3 do 5% przypadków. Inne określenie tego parkinsonizmu, to parkinsonizm miażdżycowy, który pojawia się w wyniku uszkodzenia mózgu, do których doszło jako wynik wielu rozsianych zawałów. Są to drobne uszkodzenia, które występują jako wynik niedokrwienia. Przyczyną takiego niedokrwienia mogą być zmiany miażdżycowe u chorej osoby, które dotyczą ścian dużych tętnic.

Inną przyczyną parkinsonizmu naczyniowego może być również przewlekłe nadciśnienie tętnicze lub niedokrwienne uszkodzenie serca. Kiedy pojawiają się takie schorzenia, to występują następujące objawy parkinsonizmu naczyniowego:

  • nietrzymanie moczu;
  • sztywność i hipomimia, a jest to tzw. maskowata twarz, czyli uboga mimika twarzy;
  • przeważnie objawy symetryczne;
  • brak drżenia spoczynkowego;
  • cechy zespołu rzekomo-opuszkowego, czyli są to zaburzenia mowy oraz połykania itp.;
  • objawy piramidowe, np. będzie to porażenie, niedowład oraz patologiczne odruchy;
  • otępienie;
  • zaburzenia chodu.

Do rozwoju parkinsonizmu dochodzi wtedy, gdy u danej osoby zostają uszkodzone struktury, które są częścią układu pozapiramidowego. Ten układ pozapiramidowy jest również zaangażowany w przebieg czynności ruchowych. W związku z tym, jaką funkcję pełni dany układ, to pojawiające się w zespole parkinsonowskim odchylenia będą dotyczyły ruchu. Do tego trudno jest znaleźć dokładne przyczyny zespołu parkinsonowskiego.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here